Wady postawy
Marzec 22, 2019

Rehabilitacja metodą McKenzie nie tylko przynosi natychmiastową ulgę u osób walczących z bólem kręgosłupa, ale pomaga wygrać z bólem na dłużej poprzez zmianę postawy oraz odpowiednie ćwiczenia. Polega na szczegółowym rozpoznaniu źródła bólu, ćwiczeniach ujarzmiających ból oraz długoterminowej zmianie nawyków przy wykonywaniu codziennych czynności. Autorem metody jest fizjoterapeuta z Nowej Zelandii – Robin McKenzie. W latach 60. XX wieku, na bazie licznych eksperymentów, opracował serię ruchów, które przynoszą natychmiastową ulgę przy określonym bólu kręgosłupa.

Najważniejsza jest diagnoza

McKenzie opracował specjalny protokół diagnostyczny, który pomaga w dokładnym umiejscowieniu źródła bólu. Pierwszym etapem jest wywiad z pacjentem, a kolejnym – odpowiednie testy ruchowe, w których wprawia się w ruch po kolei wszystkie odcinki kręgosłupa oraz kończyny górne i dolne. Na podstawie tych testów można dokładnie określić, skąd pochodzi ból i jaka jest jego przyczyna. Autor metody wyróżnił trzy główne rodzaje zaburzeń, które powodują ból kręgosłupa:

  1. Zespół strukturalny – to uszkodzenie struktur tzw. „dysku” czyli krążka międzykręgowego. Z badań przeprowadzonych przez McKenziego wynika, że 90% bólów kręgosłupa powoduje uszkodzenie krążka. Ból promieniuje od kręgosłupa wzdłuż kończyn.
  2. Zespół dysfunkcyjny – to mechaniczne uszkodzenie tkanek przylegających do kręgosłupa, powstałe w wyniku niewłaściwego, gwałtownego ruchu kręgosłupa lub nieprawidłowego podnoszenia zbyt ciężkich przedmiotów. Uczucie bólu pojawia się tylko w określonym zakresie ruchu. Jest nagły i intensywny, ale po chwili sam ustępuje.
  3. Zespół posturalny – wynika z nieprawidłowej postawy ciała, zbyt małej aktywności fizycznej lub długotrwałej pracy w pozycji siedzącej. Ból jest nieokreślony, ale najczęściej pojawia się w okolicy klatki piersiowej.

Ćwiczenia odpowiednie do określonego urazu

W zależności od rodzaju bólu, podczas rehabilitacji wykonuje się określony zestaw ćwiczeń:

  • w przypadku zmian strukturalnych w obrębie „dysku” terapeuta ustala kierunek przemieszczania się uszkodzonych tkanek. Za pomocą określonych ruchów można przesuwać tkanki w drugą stronę, odwracając negatywne efekty uszkodzenia „dysku”. Podczas rehabilitacji pacjent uczy się, które ruchy przynoszą pozytywne efekty, a które zaostrzają ból, dzięki temu może kontynuować rehabilitację w domu.
  • w przypadku zespołu dysfunkcyjnego zaleca się wykonywanie ruchów przeciwnych do tych, które wywołały uszkodzenie tkanek.
  • w trzecim przypadku podstawą rehabilitacji jest nauka prawidłowej postawy ciała. Zalecane są ćwiczenia, które poszerzą zakres ruchu w określonych miejscach, wzmocnią mięśnie i pozwolą utrzymać kręgosłup w zdrowej postawie.

Codzienna praktyka

Kluczem do sukcesu jest zmiana codziennych nawyków. W gabinecie fizjoterapeutycznym możemy wykryć źródło bólu i nauczyć się ćwiczeń, które ujarzmią ból. Jednak długotrwałe efekty przyniesie przede wszystkim codzienna praktyka wzmacniająca prawidłową postawę ciała w domu i w miejscu pracy.