Wady postawy

W związku z wysokim rozwojem technologicznym oraz przeważającym współcześnie siedzącym trybem życia, problemy z postawą ciała stały się chorobą cywilizacyjną dotykającą ok. 80% populacji. Są to nie tylko skrzywienia kręgosłupa, ale też wady mogące spowodować nieprawidłowy rozwój dziecka, a w konsekwencji tego szereg dolegliwości trudnych do zlikwidowania w dorosłym życiu.

Rehabilitacja po udarze – jak ją przeprowadzić?

Rehabilitacja po udarze – jak ją przeprowadzić?

Wielu osobom udar mózgu kojarzy się z przegrzaniem organizmu po zbyt długim przebywaniu na intensywnym słońcu. W rzeczywistości jest to szereg objawów, nie powodujących zgonu, a trwających dłużej niż 24h. Podczas incydentu często zauważyć można kilka objawów: nagły upadek, problemy z widzeniem, silny nieznany dotąd ból głowy, nagłe osłabnięcie jednej z rąk lub nóg oraz niemożność wypowiedzenia słów lub nie rozumienie co dana osoba do nas mówi. W zależności od prowadzonego trybu życia, mamy większe lub mniejsze predyspozycje do pojawienia się udaru. Do czynników ryzyka należą m. in. : otyłość, palenie papierosów, nadmierne spożywanie alkoholu, miażdżyca itp. Najczęstszym efektem udaru mózgu są niedowłady, problemy z czytaniem, pisaniem, liczeniem, mową oraz zaburzenia równowagi.

Jak rehabilitować po udarze?

Rehabilitacja po udarze powinna być nastawiona na odzyskanie podstawowych czynności, które umożliwiłyby samodzielne funkcjonowanie chorego. Na samym początku rehabilitacji po udarze mózgu ważne jest sprawdzenie czy występuje nadmierne czy obniżone napięcie mięśniowe. W pierwszym przypadku wykonujemy wszelkie czynności mające rozluźnić napięte mięśnie m. in. masaże oraz delikatne rozciągania. W drugim przypadku staramy się pobudzić mięśnie do pracy przez ćwiczenia z osobą po udarze. Ważne by przy kinezyterapii cały czas mówić do chorego i motywować go do wykonania danej czynności.

Rehabilitacja zaburzeń równowagi odgrywa bardzo ważną rolę w trakcie usprawniania po udarze mózgu. Dzięki odzyskaniu równowagi, osoba po udarze nabiera pewności siebie, zwykle przestaje mieć obawy przed pozostaniem samemu w domu. Istnieje wiele dogodnych ćwiczeń na poprawę równowagi, które można wykonać w domu samodzielnie, bądź z pomocą rodziny. Wymienić tu można np. różne opcje siadu na dużej dmuchanej piłce. W ćwiczeniu tym należy ustawić stopy na szerokość bioder i powoli usiąść na piłce. W trakcie tej czynności druga osoba stoi w pobliżu i trzyma piłkę by znajdowała się we właściwym miejscu. Gdy chory już siedzi, można go delikatnie popychać w każdą stronę tak by musiał siłą tułowia utrzymać równowagę. Kolejny wariant tego ćwiczenia to podnoszenie pojedynczo nóg czy też naprzemiennie prawej ręki i lewej nogi.

Często spotykane problemy podczas rehabilitacji

Osoba po udarze jest względnie samodzielna jednak ciągle przechyla się na jedną ze stron? Może to być tzw. zespół odpychania. Jest to sytuacja w której ciało ustawia się w nachyleniu i odbiera tą postawę jako prawidłową. Najczęściej jako pierwsi zauważają to opiekunowie osób po udarze podczas sadzania podopiecznych do posiłków. Objawy te ustępują z czasem, jednak można progres zachęcając chorego do pracy ręką przeciwną do wychylenia – np. osobę wychylającą się w prawą stronę prosimy, by podała lewą ręką kubek znajdujący się po jej lewej stronie.

Zaburzenia mowy oraz problemy pamięciowe po udarze występują bardzo często. Pojawia się wówczas problem z czytaniem, pisaniem, mówieniem, a w ciężkich przypadkach z rozumieniem mowy. W zależności od stopnia uszkodzenia tych funkcji, dobierana jest odpowiednia rehabilitacja. Współpraca logopedy i fizjoterapeuty jest konieczna do osiągnięcia jak najlepszych efektów. Niestety wprowadzenie systematycznych ćwiczeń jest trudne. Osoba po udarze szybko się zniechęca ponieważ na efekty trzeba czekać. W tym aspekcie niezwykle ważne jest wsparcie najbliższych chorego – ich pomoc niezwykle ułatwia rehabilitacje.

Bóle migrenowe

Bóle migrenowe

Bóle głowy oraz migreny towarzyszą ludziom na co dzień. Jest to zjawisko dobrze znane oraz powszechne zwłaszcza w XXI wieku, kiedy wszyscy prowadzą bardzo intensywny tryb życia. Warto jednak wiedzieć jak odróżnić zwykły ból głowy od migreny będącej stanem patologicznym. Jakie więc są objawy migreny i jak je leczyć?

Jakie są objawy migren?

Istnieje kilka podstawowych objawów migreny. Jednym z nich jest długie występowanie charakterystycznego uczucia ucisku bądź kłucia w obrębie głowy. Może on trwać od 4 do 72godzin. Często nasila się w stresie bądź pod wpływem intensywnych emocji czy też wysiłku fizycznego. Kolejne specyficzne objawy migreny to tzw. fotofobia, czyli światłowstręt, fonofobia – nadmierna wrażliwość na światło oraz osmofobia – silna reakcja na zapachy. Podanym wcześniej objawom często towarzyszą również nudności, wymioty oraz ogólne osłabienie organizmu.

Rodzaje migrenowych bólów głowy?

W zależności od występujących objawów, migreny można podzielić na kilka rodzajów. Najczęściej spotykana jest tzw. migrena oczna. Charakteryzuje się powolną utratą ostrości wzroku, zwężeniem pola widzenia lub chwilową ślepotą. U niektórych osób zapadających na migreny, często można w ciągu dnia zauważyć specyficzne dolegliwości poprzedzające ból. W takim wypadku mamy do czynienia z migreną z tzw. aurą. Do jej objawów zaliczamy drętwienia dłoni, mroczki przed oczami, niedowłady oraz zaburzenia mowy. Najsilniejszy, a zarazem najbardziej męczący jest tzw. stan migrenowy. To sytuacja, w której ból utrzymuje się dłużej niż 72 godziny, pojawiają się wymioty, łzawienie, nadmierna potliwość, stany podgorączkowe a także odwodnienie.

Sposoby leczenia bólów głowy?

Migrenowe bóle głowy są uciążliwe oraz utrudniają funkcjonowanie w codziennym życiu. Samo leczenie nie powinno jednak opierać się jedynie na środkach farmakologicznych uśmierzających poszczególne dolegliwości. Istnieją łatwe sposoby oraz proste czynności, które załagodzą objawy, a w niektórych przypadkach nawet powstrzymają bóle migrenowe. Pierwsza podstawowa zasada to unikanie czynników drażniących, czyli wszelkich bodźców zewnętrznych, ewentualnych pokarmów i napojów, stresu oraz niedoborów snu. Kolejnym dobrym sposobem jest uczestnictwo w zajęciach z zakresu świadomej relaksacji. Umiejętność ta pomoże zachować spokój i opanowanie w trakcie ataku, a w efekcie skróci czas jego występowania. Istotnym czynnikiem, który może uchronić przed bólem migrenowym, jest odpowiednia ilość i dobra jakość snu. Osoby cierpiące na bóle migrenowe muszą dbać o zaciemnienie pomieszczenia, regularność spoczynku oraz mieć odpowiednio dobrane łóżko.

Jak jeszcze można sobie radzić z migreną?

By zapobiegać atakom wskazana jest delikatna aktywność fizyczna w formie jogi, łagodnego tai-chi czy też strechingu. Za przykład może posłużyć ćwiczenie mające na calu rozluźnienie mięśni twarzy. Naprzemienne mrużenie oczu, unoszenie brwi czy otwieranie szeroko ust jest doskonałym sposobem zwiększającym ukrwienie mięśni twarzy. Kolejnym dobrym sposobem jest ukłon japoński, podczas którego rozluźniane są mięśnie na całej długości kręgosłupa.
Co zrobić, gdy już pojawiły się objawy migrenowe? W przypadku trwającego ataku wskazane jest położenie się w wygodnym, cichym, zaciemnionym miejscu. Można wykorzystać zimne bądź ciepłe okłady na czoło, czy też wspomóc się delikatną aromaterapią z olejku lawendowego, miętowego czy rozmarynowego. Z zakresu ziołolecznictwa, na migreny dobrze wpływają herbatki z rumianku, melisy, szałwii oraz dziurawca.

Jak rozpoznać dyskopatię szyjną ?

Dyskopatia szyjna należy do chorób cywilizacyjnych na którą cierpi coraz więcej młodych osób. Jest to schorzenie świadczące o degeneracji krążków międzykręgowych, których główną funkcją jest amortyzacja kręgosłupa oraz zapewnienie ruchomości kręgosłupa. Dyskopatia (nazywana również przepukliną) polega na wysunięciu się krążka międzykręgowego i przebiega w kilku etapach potęgujących objawy. Najczęstszymi objawami przepukliny szyjnej należą częste bóle głowy oraz promieniujące do ręki bóle.

Przyczyny dyskopatii szyjnej

Przyczyn dyskopatii szyjnej jest bardzo wiele i niestety nie zawsze jesteśmy w stanie ich uniknąć. Wraz z upływem lat degeneracja krążka międzykręgowego przebiega samoistnie.
Do najczęstszych przyczyn dyskopatii odcinka szyjnego należą:

  • częste mikrourazy odcinka szyjnego,
  • brak aktywności fizycznej,
  • ciągły stres,
  • wzmożone napięcie mięśni szyi,
  • wady postawy.

Objawy dyskopatii kręgów szyjnych

W przypadku dyskopatii odcinka szyjnego mamy szereg objawów. W zależności od zaawansowania schorzenia dolegliwości bólowe mogą promieniować od ramienia, łopatek lub nawet wzdłuż ręki. W przebiegu dyskopatii kręgów szyjnych dochodzi do:

  • ograniczenia ruchomości,
  • bólu okolic odcinka szyjnego kręgosłupa,
  • obniżonej siły mięśniowej w obrębie ręki,
  • drętwienia rąk,
  • bólów oraz zawrotów głowy.

Kluczem do rozwiązania problemu jest prawidłowo postawiona diagnoza. W tym celu należy wykonać badania obrazowe, które pozwolą nam sprawdzić skąd wynika problem. Może się okazać niezbędne wykonanie badania tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego odcinka szyjnego kręgosłupa. Badanie pozwoli ocenić, jaki jest stopień uszkodzenia krążka międzykręgowego i ustalić dalsze etapy leczenia.

Leczenie dyskopatii szyjnej

W celu zniwelowania dolegliwości związanych z dyskopatią kręgów szyjnych należy początkowo wdrożyć leczenie zachowawcze. Większość przewlekłych dyskopatii szyjnych wymaga pomocy fizjoterapeuty w celu rozluźnienia struktur mięśniowo-powięziowych oraz zwiększenia przestrzeni międzykręgowych różnymi technikami manipulacyjnymi. Jeśli jest taka potrzeba zażywamy również leki przeciwbólowe oraz przeciwzapalne. Po zmniejszeniu dolegliwości bólowych stosujemy ćwiczenia w celu zachowania prawidłowego napięcia mięśniowego oraz utrzymania oczekiwanego zakresu ruchomości w odcinku szyjnym. W sytuacji gdy leczenie zachowawcze nie przynosi rezultatów należy rozważyć leczenie operacyjne mające na celu usunięcie zmienionego chorobowo krążka międzykręgowego.

Jak zapobiegać nawrotom dyskopatii odcinka szyjnego?

W celu profilaktyki należy wprowadzić kilka zasad:

  • prawidłowa ergonomia pracy oraz spania zachowując fizjologiczne krzywizny kręgosłupa, unikając garbienia się oraz wysuwania głowy do głowy,
  • aktywny tryb życia,
  • prawidłowa dieta,
  • utrzymanie prawidłowego zakresu ruchomości oraz napięcia mięśniowe poprzez indywidualnie dobrane ćwiczenia.

Rehabilitacja dla sportowców – jakie ćwiczenia warto uwzględnić ?

Często mówi się, że sport to zdrowie… Czy faktycznie? Sport wyczynowy stawia przed uprawiającymi go zawodnikami coraz większe wyzwania. Natomiast każdy sport niesie za sobą ryzyko kontuzji. W dzisiejszych czasach coraz więcej osób uprawia różne rodzaju sporty takie jak: bieganie, jazda na rowerze, jazda na nartach lub snowboardzie, treningi na siłowni. Gramy w piłkę nożna, siatkówkę, koszykówkę czy tenisa ziemnego.

Aktywności te przyczyniają się do ryzyka wystąpienia różnego rodzaju kontuzji, które wymagają różnych zabiegów rehabilitacyjnych dla sportowców.

Najczęściej wynika to z nieodpowiedniego dostosowania sportu do możliwości organizmu. Druga najczęstsza przyczyny to efekt długich i wykańczających organizm treningów. Inną przyczyną są po prostu wypadki. W konsekwencji tego należy rozpocząć rehabilitacje sportową w celu dobrania odpowiednich ćwiczeń rehabilitacyjnych. Tego typu zabiegi wykonuje Gabinet rehabilitacji Medactive w Poznaniu.

Najczęstsze kontuzje występujące w sporcie

  • skręcenia stawów
  • uszkodzenia więzadeł
  • stłuczenia
  • złamania kości
  • stany zapalne ścięgna Achillesa
  • zespół łokcia golfisty lub tenisisty
  • urazy kręgosłupa

Rehabilitacja sportowców

W gabinecie rehabilitacji Medative prowadzona jest rehabilitacja dla osób uprawiających sport amatorsko jak i sport wyczynowy. Głównym celem rehabilitacji dla sportowców jest jak najszybsze przywrócenie osoby do sprawności i formy sprzed urazu oraz umożliwienie mu dalszych startów oraz osiąganie kolejnych sukcesów. W naszym gabinecie prowadzone są zabiegi rehabilitacyjne dla sportowców indywidualnie dobrane do potrzeb. Wykorzystujemy różnego rodzaju zabiegi z zakresu fizykoterapii jak i terapie manualną. Bardzo ważnym zabiegiem rehabilitacyjnym dla sportowców jest masaż sportowy. Wykorzystujemy plastrowanie typu „dynamic tape” w celu utrzymania wyników przeprowadzonej rehabilitacji. Podobnie jak w przypadku terapii mającej przyspieszyć odnowę biologiczną i regenerację organizmu sportowca rozpoczęcie rehabilitacji urazów u sportowca poprzedza szczegółowe badanie pozwalające na wybór odpowiednich metod rehabilitacji. W razie konieczności wdrażane są specjalistyczne procedury jak rehabilitacja barku, stawu łokciowego czy kolanowego.

W celu całkowitego wyleczenia jaki i profilaktyki należy wdrożyć odpowiednie ćwiczenia rehabilitacyjne po kontuzji rozciągające przykurczone partie mięśniowe jak i ćwiczenia wzmacniające osłabione mięśnie. Są to specjalistyczne ćwiczenia dla sportowców.